wtorek, 10 lipca 2012

Dzień 8 - Tylko dla odważnych

Kolejny dzień, kolejna obszarówka. Starty rozpoczęły się o 14:00. Na początku pogoda była jeszcze OK, podstawy całkiem fajnych kominów sięgały 1000m QFE, ale po parudziesięciu minutach noszenia praktycznie ustały i kończyły się na 800-850m QFE, co w punkcie startu przekładało się na niecałe 600m AGL. Dokonałem próby odejścia na trasę, ale się nie udało i po kilkunastu minutach byłem na lotnisku. Uznałem, że konkurencja jest tylko dla lokalnych twardzieli, którzy znają tutaj każdą górkę i dolinkę i postanowiłem więcej dzisiaj nie startować. Wieczór razem z rodzinką i kolegami spędziliśmy w ZOO.
Paru osobom udało się oblecieć całą trasę. Szacun!!! Mój lot jak zwykle można zobaczyć na serwisie GCUP.EU.

niedziela, 8 lipca 2012

Dzień 7 - Razem z gzami

Od rana w końcu przywitało nas niebo pełne cumulsów. Blade to takie, prawie przezroczyste i nisko ale są. Na odprawie dostaliśmy to samo zadanie co wczoraj tylko, że czas na nie skrócono do 1,5h.

Podstawy chmur niechętnie się podnosiły dlatego start ziemny odkładano aż do 13:30. Zaraz po wyczepieniu spróbkowałem kilka kominów i mając problemy ze znalezieniem dobrego noszenia zrzuciłem 1/4 wody. No i jak to zwykle bywa zaraz potem znalazłem noszenie 1,5-2m/s i zacząłem żałować tej wylanej wody. Po kilku średnich kominach osiągnąłem podstawę chmur na zawrotnej wysokości 800m QFE (QFE = wysokość nad poziom lotniska domowego) i udałem się w kierunku punktu odejścia na trasę.
Dzisiaj klasa kombi startowała przed klasą klub więc start lotny otworzono stosunkowo wcześnie bo już o 14:18. Tak się złożyło, że byłem gotowy więc odszedłem chyba jako pierwszy na trasę. 3 minuty później miałem już tylko 400m AGL nad pasmem pagórków i zacząłem tracić dolot do lotniska. Wszystkie szybowce oczywiście krążyły jeszcze w okolicy startu więc nie było nikogo w okolicy do farbowania kominów. Po 5 minutach chaotycznego latania i szukania noszenia udało mi się w końcu znaleźć przyzwoity komin i wykręcić się pod podstawę chmury 650m AGL :-(.
Tutaj musiałem podjąć najważniejszą decyzję tego dnia. Lecieć dalej jako pierwszy, szukać kominów nisko nad ziemią na własną rękę i zaakceptować stratę tych 5 minut już na samym starcie czy wrócić się na start i rozpocząć zadanie jeszcze raz. Wybrałem tą drugą opcję i do teraz nie jestem przekonany czy to była najlepsza decyzja...
14:47 kolejne rozpoczęcie zdania. Tym razem już powinno być sporo szybowców na trasie więc czuję się bezpieczniej. 5 minut potem mam znowu 320m AGL i nie widzę nikogo w pobliżu kim można by się zasugerować gdzie są noszenia. Wracam szybko na lotnisko z zamiarem lądowania i ponownego startu za holówą. W połowie drogi otworzyłem wodę. Niech się leje. Po drodze na wysokości 220m AGL trafiłem komin 0,7m/s. Zamykam wodę i z ulgą sprawdzam, że została mi jeszcze trochę ponad połowa baku.
O 15:22 zaczynam zadanie po raz kolejny. Powiedziałem sobie "do trzech razy sztuka" i znowu lecę na pożarcie między te pagórki. Teraz już godzinę po otwarciu startu lotnego znowu byłem sam w okolicy i nie widziałem żadnych szybowców więc moja sytuacja nie różniła się dużo od tej pierwszej. Jeden zysk to fakt, że przez tą godzinkę podstawa chmur podniosła się do 1000m QFE. Tym razem nad pagórkami miałem 550m AGL więc postanowiłem lecieć dalej. Niestety kominów było jak na lekarstwo więc jak już za pagórkami spadłem na 550m AGL skierowałem się w kierunku lądowiska Trutnov i na tym kierunku na szczęście znalazłem przyzwoity jak na ten dzień (1,1m/s) komin, który wyniósł mnie na najwyższą tego dnia wysokość 1050m QFE. Ucieszony tym faktem poleciałem w kierunku na Czerną Horę i liczyłem tam na dobre noszenia bo cała góra była otoczona cumulusami. I tu się trochę zdziwiłem. Spodziewanych noszeń nie było, obszar obserwacyjny zadania jak się okazało zaczyna się zaraz za szczytem a nie jak mi się wydawało przed, a wieżyczka na szczycie góry tonie w chmurach.


W miedzy czasie z południowego zachodu nasunął się wysoki i gaszący promienie słoneczne cirrus. Mając do wyboru kontynuować mój lot w kierunku otchłani Pec pod Snezkou lub zakręcić o prawie 90 stopni w kierunku lotniska Vrchlabi wybrałem tą drugą opcję. Pomimo znacznej ilości chmur przelatując wzdłuż zbocza góry nic mnie nie podniosło a wiatr 10km/h był najprawdopodobniej za słaby, aby wygenerować jakiś sensowny żagiel. Zacząłem się przygotowywać do lądowania. Zrzuciłem wodę i zacząłem oglądać to nowe dla mnie lotnisko, aby upewnić się, że wyląduję na nim najładniej jak tylko potrafię. Nagle na wysokości 200m AGL wpadłem w osłabione duszenie a potem zerko. Zakładam i krążę. Po pięciu minutach lusterko zeznaje, że podniosłem się o całe 14m. Zawsze to coś do góry :-) Latam, krążę, centruję. Średnia z komina wzrasta powoli do 0,1m/s, potem 0.3m/s. Po 17 minutach zyskałem 150m, ale wiatr mnie zepchnął na zawietrzną stoku i komin się skończył. Wracam pod wiatr w kierunku lotniska i 110m uciekło, ale znowu krążę. Tym razem komin ma 0,4m/s. W końcu po 35 minutach walki udało mi się zdobyć 450m wysokości. Szybownictwo to sport dla cierpliwych.

W czasie tej walki wiatr zepchnął mnie już na zbocza Czarnej Hory i znalazłem się w dolocie lądowiska Trutnov. Bez chwili namysłu się tam skierowałem tym bardziej, że stały tam 3 rozmyte cumulusy i była szansa na kolejne kominy. Noszeń nie było. Na trawersie lądowiska miałem 300m AGL. Nie mając przed sobą żadnych opcji na kolejne noszenia skręcam w kierunku lotniska i zaczynam je oglądać. W tym momencie nadlatuje Wampir i ląduje na "moim" lotnisku. Następnie podkołowuje do biało niebieskiego szybowca. Wydaje mi się, że go poznaję. Odpalam radio i nadaję "Foka Sigma". Cisza. "Foka, Sigma". Znowu cisza. Pewnie ma wyłączone radio. No to inaczej "Vempire Sigma" i w tym momencie odzywa się znajomy głos mojego kolegi Olka "Sigma, Wampir jest w Trutnovie i zaraz będzie startował z Foką". Jednak miał odpalone radio :-). Odpowiadam: "Wiem bo też jestem nad Trutnowem i was właśnie z góry oglądam. Proszę, abyście trochę poczekali ze startem bo zaraz będę lądował". Poczekali.
Kilka minut potem już spychałem pospiesznie szybowiec z pasa, aby dać im wolną drogę do startu. Poprosiłem Wampira, aby po mnie wrócił i poszedłem do aeroklubu w celu zorganizowania samochodu, który pomoże mi wtoczyć szybowiec na szczyt wzniesienia. Ledwo znaleźliśmy się na szczycie Wampir znowu pojawił się na horyzoncie i sprawnie do mnie podkołował. Podczepiamy linę, startujemy i niecałe 10 minut później jestem już nad lotniskiem Dvur Kralowe nad Labem. Dzięki Wampir :-)


Jeśli przyjżycie się powyższemu zdjęciu to zobaczycie na nim niezidentyfikowany obiekt latający. Był to wredny giez, który przez cały czas lotu na holu starał mi się okrutnie uprzykrzyć życie. Nie udało mi się go dopaść, ale na szczęście lot był stosunkowo krótki i z ulgą otworzyłem owiewkę na lotnisku domowym.


Tego dnia trasę obleciały 3 szybowce. Ja z marnym wynikiem 45km zająłem 16 miejsce. Była to pierwsza oficjalnie rozegrana konkurencja.
Mój lot jak zwykle można zobaczyć na serwisie GCUP.EU.


A wieczorem nasi gospodarze Ewa i Marek obchodzili 10 rocznicę znajomości i urządzili dużego i bardzo smacznego grilla. Poza lokalnymi zawodnikami zjechało się sporo znajomych z Lubina. Wieczór spędziliśmy w wesołej koleżeńskiej atmosferze.

piątek, 6 lipca 2012

Dzień 6 - Wielkie suszenie

Dzisiejszy dzień zaczął się od oszacowania strat wczorajszej burzy, suszenia i naprawiania co się dało.



Przewrócony i widoczny w oddali w polu Blanik stał mniej więcej tutaj:

A to zdjęcia tego co z niego zostało:


Straszna szkoda tego zacnego szybowca :-(

Pomimo porannego sprzątania grid był już ustawiony o 9:00.

Na odprawie po raz kolejny dostaliśmy obszarówkę. Tym razem 122/396km w 2,5h:
Jeszcze przed startem czas zadania został skrócony do 2 godzin.


Po ponad 1h walki na termice bezchmurnej. osiągnięciu porywającej wysokości 800m QFE i przeleceniu 12,5 km zadania :-) oraz po tym spadnięciu do parteru postanowiłem się poddać i z trudem wróciłem na lotnisko domowe. Lot na GCUP.EU jest tutaj.
Wampir dzisiaj znowu miał pełne ręce roboty, a całą trasę obleciał tylko jeden pilot. Kolejna nierozegrana konkurencja.


A wieczorem:

I znowu idzie burza...

Dzień 5 - Pierwsza konkurencja

No w końcu udało się polatać. Na odprawie dostaliśmy zadanie obszarowe na 2h o długości 123 - 424km.

Godzina startu była wielokrotnie przekładana, ale w końcu po 14:00 holówki zaczęły ostro pracować. Jak widać za Cessną też się da:

A to mój pierwszy w życiu start z wodą:

Warunki początkowo całkiem dobre z czasem się pogarszały. Postanowiłem, że przed startem lotnym nie spuszczę wody i tego postanowienia dotrzymałem, ale śmiesznie się latało dookoła kominów jak inne lekkie szybowce krążyły dużo ciaśniej. Dzięki temu po starcie mogłem bez większej straty wysokości zaliczyć pierwszą strefę prawie bez krążenia. Potem warunki już słabły więc spuściłem 1/3, a niedługo potem zostawiłem tylko 1/2 wody w zbiornikach. Szybowiec od razu stał się żwawszy i zwrotniejszy i mogłem łatwiej wykręcić komin do samej podstawy. W między czasie pierwsze szybowce zaczęły już siadać na okolicznych lotniskach.
Przez następne parę minut leciałem asekurancko zostawiając sobie możliwość powrotu na lotnisko domowe, ale po zobaczeniu w odpowiednim kierunku świeżych cumulusów na horyzoncie i zlokalizowaniu w ich pobliżu lotniska udałem się w tamtą stronę. Był to mój ostatni przeskok tego dnia :-(. Zaliczyłem szybko 2 i 3 strefę i po kilku minutach walki musiałem skapitulować na lądowisku w Starej Pace.

Po kilkunastu minutach siedziało nas już tam trzech :-)

Kolega z Czech pomógł mi zamówić "przewlek" za Wamiprem do domu i korzystając z okazji udaliśmy się do bufetu, aby zapoznać bliżej z gospodarzami tego lądowiska.
Jak się okazało na tym lotnisku stacjonuje pewna osobliwość latająca. Ni to szybowiec ni to samolot:

Wampir miał tego dnia pełno roboty więc przyleciał po około godzinie i po następnych 18 minutach byłem już w domu. Muszę przyznać, że to bardzo wygodny sposób na powroty z przygodnych lądowań. Jeszcze się przekonam ile mnie za to skasują, ale podobno wcale nie jest tak drogo...

Podczas grajcarowania i zabezpieczania szybowca zauważyłem na stateczniku pewną niespodziankę z tego gościnnego lądowiska :-).

Jak się okazało tego dnia uzyskałem 11 rezultat tego dnia i zaliczono mlotu został i 74km przelotu. Niestety z braku wystarczająco dobrych wyników konkurencja ta została uznana za nierozegraną i nie przyniosła żadnych punktów. Mój lot na GCUP.EU można zobaczyć tutaj.

Wieczorem i po zachodzie słońca rozszalała się nad lotniskiem straszna burza. Poprzewracane do basenu ławki, zalane komputery, porwane namioty i Blanik wywrócony do góry nogami w pole to tylko niektóre z poniesionych strat :-(

środa, 4 lipca 2012

Dzień 4 - Golonka

Po kilku dniach słabej pogody już nikomu nie chce się ciągać szybowców przed odprawą na grida. Już na odprawie o 10:00 odwołano dzisiaj konkurencję klasy Klub a decyzja o Kombi została odłożona do 12:00. Jak się po 2 godzinach okazało i ta druga klasa została odwołana.
Korzystając z okazji udaliśmy się na zakupy, a potem na zamówioną już dzień wcześniej bawarską golonkę. Mięsko było bardzo dobre oraz w ilości która zaspokoiłaby oczekiwania niezłego obżartucha. Po powrocie był oczywiście basen, piwko, a wieczorem bardzo dobre wino.
Pogoda się powoli poprawia i daje szansę na polatanie. Zobaczymy co nam przyniesie jutro...

Dzień 3 - Safari

Front za frontem i frontem pogania. Tak można w skrócie scharakteryzować prognozę pogody na dzisiaj. O 6:00 obudziła nas burza. Kolejna zapowiadana jest po południu i jeszcze jedna wieczorem. To wszystko jest poprzeplatane krótszymi lub dłuższymi opadami deszczu. Z tego też powodu już na odprawie dowiedzieliśmy się, że dzisiaj nie latamy.
Mając czas wolny, od samego rana, niezwłocznie udaliśmy na zwiedzanie największej atrakcji okolicy czyli Safari i ZOO w Dvur Kralove nad Labem. Na miejscu byliśmy po 11:00, a opuściliśmy je zaraz przed zamknięciem o 18:00 co może świadczyć tylko o tym, że było tam na prawdę fajnie.










Dzień 2 - Manewry lotniskowe

Dzisiaj od rana latanie stało pod znakiem zapytania, ale grid musi być :-). Godzinę startu cały czas odkładano, a około 13:00 odwołano loty klasy klub. My czekaliśmy do 14:30 i wtedy też oficjalnie ogłoszono dzień nielotny.
Był to kolejny piwny dzień :-)